C@speя

Kracht

Onze grootste triomf schuilt niet in het nooit vallen, maar in het telkens weer opstaan

War

Niemand noemt het bij naam, ik wel.
Het is gewoon een oorlog, met bijna alle daarbij behorende ingrediënten.
Complete legers staan tegenover elkaar, waarbij de zwaarste wapens worden gehanteerd.
Het is een strijd tussen de regeringstroepen en de guerrilla’s van diverse grote kartels.
En waar gaat het om?
Drugs.
Al jaren proberen de grote kartels te voorkomen dat de drugshandel door de regering wordt beëindigd.
Inmiddels zijn er de afgelopen jaren al ruim 28000 doden te betreuren.
Niet allen strijders of regeringssoldaten, maar ook talloze burgers zijn inmiddels het slachtoffer geworden.
En de strijd is nog steeds niet gestreden.
Het gaat hierbij niet allen om een beëindiging van de klaarblijkelijk meer dan lucratieve handel, maar ook een onderlinge machtstrijd tussen de diverse drugskartels kost heel veel slachtoffers.
Vrijwel dagelijks worden er onderlinge gevechten geleverd in de vaak wat achterafbuurten van  de grotere steden.
Hierbij wordt in het wilde weg geschoten op burgers, waarvan men meent tot een rivaliserend kartel te behoren.
Hele families worden uitgemoord.
Natuurlijk wordt zo af en toe een leider van een kartel (die baron wordt genoemd, een wat mij betreft totaal misplaatste titel, want er is geen sprake van enige adellijke stand) gearresteerd.
Maar nog dezelfde dag wordt de macht overgenomen door een even bloeddorstige plaatsvervanger.
Dwars er doorheen loopt ook nog eens de net zo lucratieve mensensmokkel naar de VS.
Ook hierbij vallen duizenden doden.
Nee, Mexico is op dit moment niet echt “the place to be”.

Biecht

Soms kun je beter achteraf vergiffenis vragen, dan vooraf toestemming

Hart

Er zullen veel mensen in en uit je leven wandelen, maar alleen echte vrienden laten voetafdrukken achter in je hart

Stembus

Al maanden zijn we getuigen van een enorm gekronkel van de VVD om willens en wetens een kabinet te vormen.
Die Rutte moet en zal premier worden.
Een aantal varianten hebben de revue al gepasseerd en nog steeds zit er geen schot in de onderhandelingen.
Tenminste, dat denken we, want (en ik weet dat ik het geen achterkamertjespolitiek mag noemen) er gebeurd van alles, alleen weten we het niet.
Er komt niets naar buiten.
Rutte, Verhagen en Wilders lachen schamper in de camera’s als er naar gevraagd wordt.
Je ziet nu ook dat betrokkene  partijen, en dan met name het CDA, onrustig beginnen te worden.
Leden tekenen petities tegen een coalitie, al dan niet met een gedoogconstructie, met de PVV.
Prominenten komen heimelijk bijeen en spreken hun verontrusting uit.
Open brieven worden verzonden.
Natuurlijk snap ik het wel, want niemand wilt straks geconfronteerd worden met een akkoord.
Maar laten we nu toch eens gewoon eerlijk zijn.
Die Rutte kan het eigenlijk gewoon beter vergeten.
Ja, inderdaad, hij was de grootste (hoewel de grootste partij uiteindelijk ook niet meer dan 30 zetels heeft).
Het lijkt wel of ie, zich vastgrijpend aan de laatste strohalm genaamd PVV, probeert te voorkomen dat de PvdA gaat meeregeren.
Na maanden onderhandelen weet ie er in ieder geval tot op heden ook geen kabinet uit te slepen.
Stel nu dat het lukt met zo’n minderheidskabinet met gedoogsteun van de PVV.
Dan hoeft er toch ook maar iets te gebeuren en we kunnen weer naar de stembus.
En geloof me, dat gebeurt ook nog gewoon dit jaar!!
Er zijn gewoonweg te veel onderwerpen waarbij er geen sprake zal zijn van gedogen.
Laten we eerlijk zijn tegen elkaar.
Er is toch op dit moment geen basis om een stabiele regering te vormen?
Nee Rutte, wat mij betreft kan je af via de zijdeur.
Accepteer nu toch gewoon een (linkse) regering zonder VVD, want zo groot ben je nu ook weer niet.
En nu?
Nu weer uitstel.
En al die tijd dobberen we maar stuurloos rond.

Augustus

Ja, ja, eind augustus en ze liggen er al weer!!!

Beesten

Wie mij een beetje kent weet dat ik een voorliefde heb voor auto’s.
Over het algemeen zit die liefde in een prijsklasse die voor mij absoluut onbereikbaar is, maar het is dan toch ook wel weer heerlijk om er over te kunnen en mogen dromen.
Nu woon ik een gedeelte van Nederland waar je slechts zelden een heel bijzonder type auto tegenkomt, maar desondanks blijft het me wel trekken.
Zo zag ik de presentatie van een bijzondere uitvoering van Jaguar.
De Jaguar XJ75 Platinum uitgevoerd in Satin Matte Pearlescent White met 22 inch grote wielen, zwart in een speciale afwerkingslaag.
Het chroom is bij deze uitvoering in donkerchroom of zwart uitgevoerd.
Voor een speciaal contrast zorgen in pearlescent white gelakte luchtroosters, houtafwerking en diamond stitch-suède inlegdelen voor de stoelen.
Een opvallend detail is het klokje in de middenconsole van de Bremont Watch Company.
Van deze uitvoering is (nog) geen prijs bekend.
Wel ligt er een 470 pk sterke V8 Supercharger-motor onder de kap, die in Nederland niet leverbaar is.
Ook leuk om eens naar te kijken zijn bijvoorbeeld de Maybach Coupé met een 8,3 ltr V10 motor.
Voor deze uitvoering dien je wel zo rond de € 550.000 neer te tellen.
Wat te denken van de Dodge Viper Venom met een 1000 pk motor die (en probeer dat niet in ons landje) 250 km/u gaat?
Laatst was ik een keer in Düsseldorf.
Lopend over de Königsallee viel ik werkelijk van de ene verrassing (en verbazing) in de andere.
Daar wisselen Ferrari’s, Maseraties en Lamborghini’s elkaar in hoog tempo af, waarbij de toerentallen van de motoren met gemak de 15.000 halen.
Doodleuk staat er dan vervolgens ook nog eens een Porsche Cayenne Turbo geparkeerd.
Op zich niets bijzonders en al te koop vanaf zo’n € 155.000.
Het ding heeft een 4.8 liter V8motor die 500 pk levert en, met zijn 8 versnellingen tellende automaat, een topsnelheid van 278 km/u haalt.
Het meest opvallende hierbij was dat het een uitvoering was in matzwart en hierbij niet één chroomdetail.
Voor mij een momentje waarbij mijn mondhoeken vochtig worden.

Money

Geld maakt niet gelukkig, maar gelukkig maken ze geld

Zeilmaagd

Ik had me nog zo voorgenomen er niets meer over te zeggen of te schrijven.
Helaas, ik ontkom er niet aan.
Het gedoe rondom het zeiltrutje dringt zich aan me op.
Had ik nog even goede hoop dat ze door tussenkomst van de rechtbank gedwongen zou worden om gewoon eerst eens haar school af te maken, mag ze nu toch weg.
Ja, er moest wel de belofte gedaan worden dat ze onderweg wat leerstof tot zich zou nemen, maar dat is natuurlijk een loze belofte.
Door het maar blijven pushen van haar vader (en oma op de achtergrond) is de rechter, waarschijnlijk tegen beter weten in overstag gegaan (in dit verband trouwens een aardige woordspeling).
En haar moeder die vanuit een ver buitenland toch ook maar in heeft gestemd met de nukken van haar verwende dochter, die in alles haar zin wenst door te drijven.
En dan is er ook nog een bedrijf wat brood ziet in het plaatsen van camera’s aan boord, zodat we er waarschijnlijk niet aan ontkomen om ook af en toe beelden van onderweg door onze strot geduwd te krijgen.
Triest allemaal.
Daar waar een normaal meisje van veertien haar eerste echte zoen krijgt op een uit de hand gelopen schoolfeest.
Stiekum, hoewel mogelijk in haar familiekring het alcoholgebruik als heel normaal ervaren wordt, een eerste wijntje drinkt.
Nog stiekummer misschien wel een eerste trekje van een sigaret krijgt, om vervolgens zowat te stikken in de ingeademde rook.
Misschien wel met een leuke jongen de eerste schreden zet in haar seksuele ontdekkingstocht.
Nee, wij zitten straks te kijken naar een jankend jong achter het veel te grote roer van haar “Guppy” op volle zee, in een zware storm.
En oma?
Oma vindt het allemaal geweldig en weet niet hoe vaak ze, wekelijks voor de radio, toch wil  benadrukken dat dit voortkomt uit de eigen wil van een kind.
Oma, die inmiddels al aan haar tweede boek is begonnen over haar geweldige kleindochter.
Ze zal haar schoolvriendjes-en vriendinnen nog wel eens gaan missen, wanneer die hun ervaringen via de satelliettelefoon vertellen.
Of zou ze helemaal geen vriendjes hebben?
En nu stop ik echt met de aandacht aan die nare, vreselijk over het paard getilde, puber!

Boekenwijsheid

 Encyclopedie:  

Magistraal        : toevoeging aan een flauwe soep

Maling              : moeder van een chinees meisje