Kogel
January 27, 2012 Is dat zo? No Comments
Ik hoor vaak dat de kogel door de kerk is. Waarom vallen er daarbij nooit doden?

Ik hoor vaak dat de kogel door de kerk is. Waarom vallen er daarbij nooit doden?

Degene die mij kennen weten dat ik al jaren muziek maak (hoewel dit door een aantal wel meteen ter discussie wordt gesteld, want die zijn van mening dat wat ik doe geen muziek maken is).
Voor hen die het niet weten, ik speel in een kapel.
En zelfs dat laat zich voor sommigen al lastig uitleggen, want er doen talloze ‘vertalingen’ van een kapel de ronde.
De één noemt het een muziekkapel, anderen spreken over een carnavalsbandje en weer anderen hebben het over een dweilorkest.
Misschien wanneer ik zeg dat het ongeveer vergelijkbaar is met de mensen die muziek maken tijdens de dweilpauzes van de grote internationale schaatswedstrijden, die je enkele malen per jaar op televisie ziet, dat het een beetje verduidelijking geeft.
In ieder geval is het een kapel waarmee we het hele jaar door muziek maken.
Want het is bij ons allang niet mee zo dat we er alleen tijdens carnaval op uit trekken.
Nee, want dan doe je jezelf tekort, want daar is het muziek maken op zich al veel te leuk voor.
Zo voor de kerstdagen spelen we een aantal malen ons kerstrepertoire, waarbij we in de stijl van Charles Dickens gekleed gaan.
Gedurende het hele jaar zijn er voldoende gelegenheden om muziek te maken en blijft het niet beperkt tot de periode rond carnaval.
Zelf speel ik base-drum, of zoals er vaak in het zuiden van het land wordt gezegd: dikke trom.
Op zich een ‘fysiek’ instrument (niet alleen vanwege de omvang van zo’n 85 cm doorsnede en een kilo of acht) maar ook het bespelen is relatief zwaar.
Het kost dan ook wel wat energie, maar wanneer je vervolgens in een zaal staat te spelen en zo’n 4 á 500 mensen reageren heel enthousiast geeft dat ook weer heel veel energie.
Dan weet je weer waarom je dit doet.
Muziek maken is zo vreselijk leuk en ik kan het een ieder aanraden.
Kijk een keer op onze site: www.koorenbouters.nl en…… speel je trompet, tuba of trombone (vooral dat laatste)? Daar zijn we hard naar op zoek!!!
Schuif maar aan!

Ja hoor, ik zie de bui al weer helemaal hangen.
Binnenkort komen minister Leers en de ondernemingsraad van het COA tot de conclusie dat er sprake is van een verstoorde arbeidsrelatie en kan mevrouwtje Albayrak, na een gouden handdruk (die vast wel staat beschreven in haar secondaire arbeidsvoorwaarden) van twee ton, de komende twee jaar een (meer dan ) royale uitkering tegemoet zien van 80% van haar laatst verdiende salaris (ik schat: 2 x de Balkenende-norm).

Ik heb in het verleden wel eens iets geschreven over accenten en dialecten.
Daarvan kan ik me nog goed herinneren dat het wel de nodige reacties opleverde (en lang niet altijd positieve).
In dat artikeltje heb ik stelling genomen en beweerde ik dat de meeste dialecten in mijn beleving een soort spraakgebrek waren.
Hierbij had ik mijn focus gericht op (Noord) Limburgs en Brabants (en dan met name de regio zo vanaf Tilburg tot ergens achter Eindhoven.
Weet je hoe ik er nu weer op kom?
Door de interviews na afloop van de Dakar-rally, waarbij de Nederlandse vrachtwagenchauffeurs vrijwel allemaal uit het zuiden van Nederland kwamen.
Bij sommigen kon ik gewoonweg niet verstaan wat er werd gezegd.
En laten we er nu eens even open en eerlijk over zijn; als je een stukje tekst onder ogen krijgt (zoals ik dat afgelopen week kreeg) van iemand die gewoon even schrijft wat ie vaak denkt, is het toch uiteindelijk niet meer dan een spraakgebrek.
Of je Hans Teeuwen op een podium een telefoongesprek hoort voeren, of mee sta te luisteren naar twee meiden in een Brabantse kroeg: jaja, zo, nee gij, dus, en, wa gij, echnie, nee, wel, ofniedan, douw nie zo ik douw toch ok nie, tjonge jonge, moet da nou, tiswa, phoe ej, ik hedder geen krach meer vur, ppfffff, zucht, heddegedah, wazette ge, isnie, watte, niewaar.
Laten we nu ff heel eerlijk zijn tegen elkaar.
Als je dit leest en vervolgens probeert uit te spreken klinkt het toch, zonder daar ook maar iemand mee te willen kwetsen, gewoon een beetje dommig??
Gewoon niet netjes, zakelijk, of hoe je het ook wilt omschrijven?
Maar geloof me, dat zegt dus helemaal niets over de mensen!!
Want die zijn allemaal even hartelijk, gastvrij en over het algemeen ook nog eens heel opgewekt.
En dan laat ik de Bourgondische gebruiken, gewoontes en kwaliteiten gemakshalve nog maar even buiten beschouwing.
Want als het daar op aankomt, kunnen wij koele Hollanders, nog wel het één en ander leren.
Als plan A niet werkt zijn er nog steeds 25 letters over!

Soms heb ik toch heel erg veel moeite met de wijze waarop de media omgaat met informatie.
En dan in het bijzonder met de beeldvorming die zij vertalen naar ons, de lezer.
Niet zelden neemt de media een positie in waarbij hun opinie ons door de strot wordt geduwd.
Neem nu de huidige crisis waarin we verkeren.
Natuurlijk steek ik mijn kop niet in het zand en snap ik dat er bij een fors aantal mensen het ‘water aan de lippen staat’.
Ik snap heel best dat je, wanneer je je rekeningen niet meer kunt betalen omdat het aantal opdrachtgevers onvoldoende is voor een behoorlijke bedrijfsvoering, je de wanhoop nabij bent.
Natuurlijk begrijp ik heel goed dat wanneer je door wat voor omstandigheden je je huis te koop hebt staan en er niet één kijker op de advertentie afgekomen, daar schuilen vaak dramatische verhalen achter.
En het zijn de gevallen waar ik absoluut niet mee zou willen ruilen en voor hun is het ook crisis.
Maar er is ook een andere kant aan dit verhaal.
Laatst had ik het er met een collega over.
Wij hebben beiden een baan hebben bij de overheid, met een goed inkomen.
We voeren een zelfstandig huishouden, waarbij we verder van niemand afhankelijk zijn, hebben een huis, een auto, kortom een (eigenlijk misschien wel een beetje ) saai leventje.
Wat merken wij van de crisis?
Ik krijg per maand geen euro minder overgemaakt aan salaris en eigenlijk wordt het leven ook niet echt spectaculair veel duurder.
Ja, zo hier en daar verschuiven de kosten wel wat, maar over de gehele linie blijven inkomen en uitgaven ongeveer gelijk.
Is er dan ook nog sprake van een crisis?
Voor mijn gevoel niet en zeker niet als je de kranten goed leest.
Er is sprake van een redelijk positieve tendens op een aantal belangrijke gebieden, vooral in grote landen in b.v. Azie, de VS en Duitsland.
Financieel experts in ons land zeggen dat de scherpe kantjes er al vanaf zijn.
Ook de autoverkopen bv. vliegen omhoog!
Laten dat signaal maar eens wat vaker horen in plaats van de negatieve verhalen.
Laten we vooruit kijken!!

Man tegen zijn vrouw die snel wil afvallen: ‘Je moet meedoen aan de Miss-verkiezingen!’ ‘Hoezo?’ ‘Dan val je direct af!’

De afgelopen dagen is het ‘hot’ en kom je het in diverse media tegen.
De bewering, maar ook zeker de mijne, is dat het overgrote deel van de vrouwen (en daarmee bedoel ik het vrouwelijk deel zo ergens achter in de twintig, misschien zelfs wel voor in de dertig tot en met de, zeg maar, 40 tot 45 jaar) al dan niet stiekem, biseksueel is.
Ja, ik geef het toe, het is gedurfd dit soort beweringen te schrijven (en Ja, ik zal er wel het nodige over te horen krijgen, sterker nog, het zal in een aantal gevallen ook keihard ontkend worden), maar ik durf het wel aan.
Dat ik dit schrijf ligt ook een beetje in de lijn van een aantal opinieschrijvers en dat komt voort uit beweringen van een aantal prominente vrouwen zelf.
Vrouwen die stellig beweren heteroseksueel te zijn blijken toch wel te worden geprikkeld door andere vrouwen.
Neem nu Eva Jinek, dé vrouw van dit moment.
Je kunt geen krant of blad openslaan of er staat wel een artikel over haar, al dan niet samen met die (voor haar veel te oude vent) Bram.
En mannen, laten we wel wezen, het gewoon een lekker wijf!
Een aantal vrouwen geeft openlijk toe heel erg nieuwsgierig te zijn naar hoe het vrijen met Eva zou kunnen zijn en noemen het zelf ‘bi s-gierig”.
Nou, dan ben je gewoon biseksueel, want een ander woord kan ik er niet voor bedenken (sterker nog, dat bestaat gewoonweg niet).
Nog wat voorbeelden om mijn bewering nog enigszins te onderbouwen.
Vrouwen kijken altijd naar andere vrouwen en of dat nu uit jaloezie is of niet, het is wel zo en sterker nog, misschien is geobsedeerd nog wel een betere omschrijving.
Ook in films, waarin wat bovengemiddeld seks in voorkomt, hebben ze een absolute voorkeur voor lesbische scènes en tot slot bestaan er cijfers waaruit blijkt dat het lezerspubliek van de Playboy tegenwoordig voor een substantieel deel uit vrouwen bestaat (en dat is toch echt niet vanwege de interessante interviews!).
Zo dames, zeg het maar: Zit ik er heel erg ver naast??
We kunnen geen bladzijde uit ons leven scheuren, maar wel het boek in het vuur gooien

De inkt van mijn artikel over de eventuele nieuwe leider van het CDA was nog niet droog, of ik kreeg al een artikel onder ogen over een andere coryfee, Henk Bleker, die al een aantal maanden een relatie heeft met een 32 jaar jongere NRC-journaliste Barbara (who can blame him?) en daar overigens zelf ook helemaal niet moeilijk of krampachtig over doet.
Als we nu eens even teruggaan naar de van oorsprong christelijke beginwaarden van het CDA, moet toch erkennen dat er een nieuw tijdperk is aangebroken, waarbij menig (trouw) lid zich af zal vragen: Waar O, waar zijn nu toch de hoekstenen van onze samenleving gebleven?
Al weer enige tijd geleden was het Jack de Vries, die iets al te uitbundig met zijn adjudant aan de zwier ging, wat ten koste ging van zijn positie binnen de partij en zijn huwelijk.
Afgelopen jaar kwam Jan Kees de Jager uit de kast en gaf (overigens heel ruiterlijk en zonder enige gene) toe een homoseksuele relatie te hebben en de echte CDA-er zal hierbij ook niet hebben staan te juichen.
En dan nu Henk Bleker met zijn moppie van 26 jaar oud.
Van de eventuele nieuwe potentiële leiders, van de partij in heel zwaar weer, blijven er op die manier niet veel meer over.
Iedereen is nu ook plotseling heel erg nieuwsgierig naar de huidige stand van zaken bij de nog enige (min of meer bekende) overgebleven kandidaat partijleider: Sybrand van Haersma Buma (ik noem hem altijd Buma/Stemra, want ik kan die man zijn naam onmogelijk onthouden).
Het zou zomaar kunnen dat één dezer dagen ook het leven van de op het eerste gezicht uiterst saaie Sybrand breed uitgemeten (inclusief foto’s) in de Telegraaf verschijnt en er meer blijkt te zijn dan een vrouw en twee kinderen.
Nou kom maar, Sybrand, ik laat me graag verrassen!!