Recht (30-5-’08)
May 30, 2008 Eén-lijners 1 CommentHet recht van een mens om zijn eigen houding te bepalen is de ultieme vorm van vrijheid
Spaarpot (29-5-’08)
May 29, 2008 Ik vind ... 2 Comments Wij zijn een volk van spaarders.
Op sommige gebieden doen we het heel goed en op anderen helemaal niet.
Op het gebied van geld lukt het ons namelijk meestal niet zo goed. Wanneer we iets lezen waarbij we met een minimale inleg een zo groot mogelijk rendement denken te krijgen, stappen we daar massaal in.
Natuurlijk verkoopt het makkelijk wanneer de economie op een winst staat van 13-14 %.
Aardig (26-5-’08)
May 26, 2008 Eén-lijners 1 CommentHet is aardig om belangrijk te zijn, maar het is belangrijker om aardig te zijn!!
Dingdingedong (25-5-’08)
May 25, 2008 Ik vind ... 1 Comment
We blijven er niet meer voor thuis. Families zoeken elkaar niet meer op om de apotheose gezamenlijk te beleven. De orkestleider en arrangeur worden vooraf niet meer aan het publiek bekendgemaakt.
Oranje (23-5-’08)
May 23, 2008 Ik vind ... 7 Comments
De spanning bekruipt langzaam weer voetbalminnend Nederland.

Oranje dakpannen die de letters “oranje” vormden op de daken.
Als ik Amsterdammer was en een woonboot had, wist ik het wel!!!!
Helden (19-5-’08)
May 19, 2008 Ik vind ... 1 Comment
Ná 1978 geboren: Ophoepelen, want dit begrijp je toch niet!!
Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat wij, als geborenen in de 50-er/60-er/70-er jaren, nog leven..!?
Volgens de theorieën anno 2008 zouden we toch al lang dood moeten zijn?
Waarom? Lezen Maar!!
Wij zaten in auto’s zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag.
Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium.
Boven aan een trap was geen hekje; wie te ver ging kukelde naar beneden.
Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat en als er echt iets was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.
Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen.
Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers er tussen zat waren ze weg.
Op de fiets zat je achterop met je kont op de bagagedrager en probeerde je je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je.
Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets.
Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles.
Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik ze nu echt niet meer.
Een kauwgom legde je ‘s avonds op het nachtkastje en stak je ‘s morgens weer in je mond.
Op school hadden ze maar één maat bank en met zo’n heerlijk gevaarlijke klep eraan.
Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo en ook je fiets was of te groot of te klein.
Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.
We gingen ’s morgens weg van huis en we kwamen terug als de straatverlichting aan ging.
Niemand wist in de tussentijd waar we waren en we hadden geen GSM!
Het bos of een park was een plek om te spelen en geen vieze mannetjesverzamelplek.
Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen volwassene met je mee.
Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik.
We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van.
Wij hadden geen playstation, nintendo, X-box, 64 televisiezenders, videofilms, dvd, surround sound, eigen televisies, computer of internet. Wij hadden vrienden en speelden buiten!
De televisiezender begon pas om18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor kinderen en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere zender te duwen (die zaten aan het toestel vast).
Pa bepaalde wat en hoe lang je daarna nog keek.
We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en hier werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon ongelukken en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor.
Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan dat je een lieveheersbeestje op je jas knoopte.
Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren.
We voetbalden op straat en alleen wie goed was mocht mee doen; wie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.
Op school zaten ook domme kinderen. Zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen dezelfde lessen. Zij deden soms een klas nog een jaar en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden. De meester had altijd gelijk.
We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen! Als je de korst niet at had je een beetje meer honger de rest van de dag.
Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter!
Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een watje!
Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie. Ze kwamen wel om je te halen, maar niet om je er uit te lullen.
Onze daden hadden consequenties. Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.
Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid.
We hebben moeten leren er mee om te gaan.
Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn, daarbij risico durven nemen en instaan voor de gevolgen.
WIJ WAREN HELDEN!
Stront eigenwijs.. en toch doorlezen hè!
Nu weet jij..zacht wattenkind, ook weer eens wat helden zijn!
Onbewust (18-5-’08)
May 18, 2008 Eén-lijners 1 CommentVeel mensen kruipen onbewust weg voor dat wat ze het allerliefste willen.