January 30, 2009
Ik vind ...
No Comments
Is het nu wel of niet??
De deelname van Nederland staat de afgelopen weken weer volop in de schijnwerpers.
Niet geheel onterecht want het moment na te gaan denken over een verlenging van de missie is aanstaande.
Natuurlijk weten we met z’n alleen dat het allang geen missie meer is, zoals deze oorspronkelijk is gepresenteerd door de regering (en misschien wel expres op deze wijze is neergezet, omdat er in andere gevallen nimmer goedkeuring aan gegeven zou worden), waarbij het uitgangspunt was: het bieden van humanitaire steun aan een lang onderdrukt volk.
Het juk van de Taliban was eindelijk verdwenen en de wederopbouw kon beginnen.
Ik herinner mij nog de woorden van de toenmalige regeringsleiders, waarbij het ging om het slaan van waterputten, bouwen van scholen, waterleidinkjes in dorpen in dunbevolkte gebieden aanbrengen.
Misschien hier en daar een lokaal bestuurder een beetje wegwijs maken met orde en gezag, om de lokale bevolking weer zelfbestuur bij te brengen.
En al die goede voornemens werden uitgevoerd door militairen, waarvoor, speciaal voor deze projecten twee grote en superbeveiligde kampen werden ingericht.
Toen al hadden we ons moeten afvragen, waarom er niet gewoon een goed georganiseerd bouwbedrijf voor die klussen werd ingezet, in plaats van zo’n 1200 militairen.
Ja, werd er gezegd, er kunnen zich zo nu en dan toch nog wel wat spanningen voordoen.
Spanningen? Er heerst nog gewoon een oorlog, bedoel je.
Niks verdwenen Taliban. Zij maken nog gewoon de dienst uit.
Zij zitten in die talloze dorpen, worden verstopt door de lokale bevolking.
Wij weten echt niet wie wie is en vragen komt ook stom over. Bent u lid van de Taliban?
Na de eerste bermbom of schermutseling, zoals de inmiddels talloze vuurgevechten bagatelliserend worden genoemd, hadden we daar gewoon in moeten pakken.
Je zoekt het maar uit met je waterleiding, hoe triest ook.
Nee, het bleek gewoon een vechtmissie, onder een andere noemer.
Maar je kan erop wachten.
Straks komt Obama en zal hij onze regering vragen als trouwe bondgenoot steun te verlenen in Afghanistan.
Ik ben benieuwd wat dan nu de smoes wordt, om de bevolking om de tuin te leiden?
January 27, 2009
Gedoe
No Comments
Een jogger merkte een oude vrouw op, zittend op haar dorpel.
Hij ging naar haar toe en zei: “Het valt mij op dat je er zo gelukkig uitziet!”
“Wat is je geheim ?”
“Ik rook 10 sigaren per dag”, zei ze. “Voordat ik naar bed ga rook ik een goeie grote joint.
Daarnaast drink ik elke week een grote fles Jack Daniels en eet ik alleen junkfood.
In de weekends pak ik pillen, neuk ik en verder doe ik geen extra lichaamsoefeningen”.
“Dat is echt verbazend! Hoe oud bent u ?”
“Vierentwintig”, antwoordde ze.
January 25, 2009
Ik vind ...
No Comments
Eindelijk was het dan zover!
Iets waar we uiteindelijk toch 8 jaar op hebben moeten wachten.
Nog geen uur nadat Obama de eed had afgelegd, stond hij met zijn vrouw aan zijn zijde, de oude president uit te zwaaien.
Bush (dubbel joe) en zijn vrouw mochten nog éénmaal gebruikmaken van de “Marine One”, die speciaal voor deze vlucht (tijdelijk) een andere naam kreeg, omdat volgens de strikte protocollen van het Witte Huis, hier normaal alleen de president in mag vliegen en dat was ie sedert een uur niet meer.
Bij het instappen meende ik gezien te hebben dat hij, bovenaan het korte trapje, met enige weemoed in zijn ogen nog één keer achterom keek.
Of was het een blik van jaloezie?
De helikopter steeg op en vloog, ironisch genoeg, nog even een rondje over de immense hoeveelheid toegestroomde, gelukkige Amerikanen, die met heel veel enthousiasme zojuist de nieuwe President hadden verwelkomt (deed die piloot dit nu met opzet? Zo van, ja George, dit heb jij nooit voor elkaar gekregen).
Van het Capitool naar Vliegbasis Edwards, om van daaruit teruggebracht te worden naar zijn ranch in Crawford, een klein dorpje in Texas.
Nu maar hopen dat daar een flinke hoge muur omheen staat en hij daar voor de komende decennia niet meer achter vandaan komt.
In Washington een rokende puihoop achterlatend.
Een puihoop bestaand uit een enorme financiële crisis, diverse oorlogen, een klimaatcrisis en om de ellende nog even af te maken, een energiecrisis.
De puihopen treffen niet alleen de Amerikanen, nee, ze zijn ook van grote invloed op de rest van de wereld.
Enkele dagen voor het definitieve afscheid zag ik nog een quasi ontspannen terugblik op zijn eigen functioneren.
En dan gewoon met droge ogen volhouden dat ie zelf toch wel erg tevreden was met de bereikte resultaten.
Laten we proberen het, naar mijn zin, veel te dikke boek Bush voor eens en altijd te sluiten.
Ik ben bang dat er toch nog wel op een moment een 2e deel van het boek Bush komt in de vorm van zijn memoires.
Gelukkig mag ik dan helemaal zelf uitmaken of ik het koop of ga lezen.
Die kans is trouwens erg klein!!
January 24, 2009
Gedoe
No Comments
Gisteravond zaten mijn vrouw en ik na het eten aan tafel, nog zo over één en ander na te praten tot het gesprek op euthanasie kwam.
Bij dit delicate onderwerp, over de keuze tussen leven en dood, zei ik haar:
“Laat mij nooit leven als een plant, waarbij ik aanhankelijk ben van een machine en gevoed word met vloeistof uit een fles.
Als je mij in die toestand ziet, koppel dan die toestellen, die mij in leven houden maar af.”
Vervolgens staat ze op, heeft de stekker van de TV en van mijn computer eruit getrokken en al mijn bier door de gootsteen gespoeld.
January 21, 2009
Eén-lijners
No Comments
Bijna alles komt voort uit bijna niets
January 18, 2009
Ik vind ...
No Comments
In de media las ik een artikel over de maand januari.
Volgens de auteur mag je deze maand beschouwen als de meest deprimerende maand van het jaar.
Nu ben ik gelukkig niet zo snel uit het veld geslagen, maar ik kan me voorstellen dat zo’n boodschap voor een aantal mensen nou net dat ene zetje is waar ze geen weerstand meer tegen kunnen bieden en meegezogen worden met dit soort berichtgevingen.
En ja, of het allemaal nog niet genoeg was, 21 januari wordt bestempeld als de dag waarop je zo ongeveer beter met je hoofd onder de dekens kon blijven, want als je jezelf die dag buiten waagt is de kans dat het noodlot toeslaat wel heel erg groot en ja, dan heb je het ook wel zelf opgezocht, want je bent toch gewaarschuwd?
Als je zulke stukken in de media schrijft, weet je zeker dat je succes hebt.
Alleen een negatief succes en is iemand daarop uit?
Hooguit een vertolker van de beroepsgroep die hieruit een nieuw cliëntenpotentieel probeert te halen.
Nee, later wij er alsjeblieft eens anders naar kijken.
Januari, een nieuw begin van een nieuw jaar.
Alle goede voornemens zijn nog volop aanwezig (al dan niet met behulp van dat kookboek).
Kijk naar buiten.
Ondanks een forse wind en wat regen zit mijn sering al weer vol met knop.
Ik heb mijn tuinboek er alweer op nageslagen, hoe ik mijn druif straks moet gaan snoeien.
Volop bladeren in de gidsen van de reisbureaus.
Misschien in mei er even tussenuit??
Toegegeven, het ging even niet goed met de beurs.
Nou en?? Ik heb geen aandelen, dus kan ook niets verliezen.
Dat is pas positief kijken. Nee, mij maken ze niet gek met zo’n depri-verhaal.
Februari carnaval, de verjaardag van mijn dochter. Pasen in maart.
Voor je het weet staan we weer bij de aubade op het stadhuis, op 30 april.
Tuinstel weer naar buiten. Lekkere zomeravonden. Na het avondeten een stukje wandelen.
Depri?
Aan mijn hoela. Laat dat jaar maar komen, ik ben er helemaal klaar voor.
En van een beetje wind en wat regen is nog nooit iemand doodgegaan, zei mijn opa vroeger.
January 15, 2009
Kuoot
No Comments
Niets is zo mooi als een sleutel, zolang je niet weet wat ermee kan openen
January 12, 2009
Ik vind ...
No Comments
Ik ben van huis uit een gelovig mens.
Bij ons thuis zijn we gereformeerd opgevoed.
Hoewel ik zelf niet meer praktiserend ben, ligt daar wel mijn basis.
Ook ik heb jarenlang de catechisaties gevolgd, was lid van de Christelijke Jongens en Meisjesvereniging Abia & Lydia.
Hoewel er bij ons thuis regelmatig spanningen bestonden vanwege de geloofsbelijdenis, zeker wanneer het kleine dingen betrof, zoals het lidmaatschap van een voetbalvereniging (mijn vriend ging voetballen bij DFC en ik mocht dat niet en kon als alternatief naar Oranje Wit, een zaterdagvereniging).
En dat begreep ik niet goed, want mijn vader was wel bestuurslid van de plaatselijke rolschaatsvereniging AGOR en we waren menig zondagmiddag daar te vinden.
Maar goed, genoeg hierover.
Nu lees ik binnen het tijdsbestek van een dag twee opmerkelijke berichten, gerelateerd aan dit onderwerp.
Meisjes mogen, ondanks de bijzonder strenge kou, geen lange broek aan op de Reformatorische school (als alternatief wordt een kleedruimte op het schoolplein geboden waar zij zich na hun soms lange fietstocht van huis naar school mogen verkleden, om zodoende toch met een rok aan in de klas te kunnen verschijnen).
Ik heb toch nog maar eens even de Bijbel erop nageslagen en navraag gedaan.
Er staat nergens dat je in de schoolklas een rok aan moet!!
Laat deze onzinregels dan ook eens los en kom terug op aarde!!
Het tweede opmerkelijke bericht betrof de bekentenis van 4 nog jonge jongens (in de leeftijd van 8 tot 11 jaar) en alle vier schoolgaand op de plaatselijke reformatorische school, die bekend hebben ruim een week na oud en nieuw met vuurwerk aan het rotzooien te zijn geweest waardoor een automobielbedrijf in de regio volledig uitbrandde.
Hun ouders wilden graag per brief uileggen wat de bekentenis met hun deed en tevens om steun vragen.
Want dit was een daad die absoluut niet paste bij de opvoeding van de kinderen, sterker nog: vuurwerk is uit den boze!!
Ik zou zeggen (hoe groot het leed en de schade ook is): wees blij dat het net echte kinderen lijken!
Ik had deze reactie nu ook eens zo graag gezien, wanneer het kinderen met een ander, of helemaal geen geloof waren geweest!!!
January 11, 2009
Ik vind ...
No Comments
Een konijn die een hazewind laat,
Een kok die roet in het eten gooit,
Een kopstoot krijgen van een hoofdagent,
In de kerk een ham-kaas hostie bestellen,
Een tandarts vragen of hij nog een gaatje heeft,
De zoekfunctie niet kunnen vinden,
De Metro in de spits lezen en de Spits in de metro,
Een Dikke die aan de Dunne is,
Stiekem ’s middags ontbijtkoek eten,
Een avondje doorzakken op een kapotte barkruk,
Een kannibaal die om de hand van je dochter vraagt,
Een tandarts die op zijn tandvlees loopt,
Een voorzitter met een ziekte onder de leden,
Een slager in hart en nieren,
De kaft van de Koran scheiden is héééél grappig…
Een terrorist een opblaaspop geven,
Een Chinese invalide in een lolstoel,
Seks op TV en er daarna af vallen,
Een beul die op maandagmiddag roept dat de kop er af is,
Een tussenpersoon die zich laat sandwichen,
Je dobbelstenen tegen het plafond gooien omdat je denkt dat de hoogste mag beginnen,
De haringen van een vistent pikken,
Met je brillenkoker teruggaan omdat je bril niet gaar wordt,
Een ober die een steakje laat vallen,
De spits van het team van de tegenstander afbijten,
Een Bob zonder vrienden,
Een golfer die aan zijn hole krabt is,
Een bliksembezoek brengen tijdens een onweersbui,
Een schilder die overal lak aan heeft,
Een padvinder die met een kikker thuiskomt,
De cursus lassen voor beginners die is afgelast,
Op de bus staan te wachten en er dan vanaf vallen,
Een vereniging van vrachtwagenchauffeurs met veel aanhangers,
Tegen een depressieve postbode zeggen dat hij zichzelf eens een leuke dag moet bezorgen,
Een tolk die zijn vak niet verstaat,
Je radio aanzetten tot zinloos geweld,
Een wesp met bijverschijnselen,
Een piraat met twee ooglapjes,
Een opticien die je sterkte toewenst,
Een verstopt toilet dat echt niet te vinden is,
Dikke vandalen die ruzie opzoeken,
Een vrijgezel een single voor zijn verjaardag geven,
In een dierentuin vragen waar de masturberen zitten,
Is nooit grappig….
January 8, 2009
Kuoot
No Comments
Op kantoor ligt genoeg stof om over te praten
« Previous Entries
Is het nu wel of niet??
