C@speя

Reclame

Iedereen zal het inmiddels wel zijn opgevallen, maar ik maak weinig tot geen reclame voor een product of anderszins.
Toch wil ik er voor deze keer toch graag een uitzondering voor maken.
De achtergrond achter deze inleiding:
Afgelopen weekend was ik ondergedoken onder de rivieren om daar de diepere achtergronden achter het fenomeen carnaval eens even van heel dichtbij onder de loep te nemen.
Inmiddels 4 dagen en 109 glazen bier verder kan ik berichten dat het toch een feest kan zijn voor iedereen.
Alles kan en heel veel mag!
Een straatfeest in Uden, vele duizenden mensen verkleed op straat in Den Bosch en weer duizenden anderen in een immense tent in Eindhoven.
Eraan terugdenkend moet ik tot de conclusie komen dat feesten ook heel leuk kan zijn.
Ik ben niet roomser dan de Paus (aardige woordspeling voor een van oorsprong katholiek feest) en ben er stevig tegenaan gegaan, maar als voorbeeld: ik heb geen rottigheid gezien en nu ik erop terugkijk ook geen politieagent.
Ook in de soms barre tijden van het carnaval waarbij soms ook de inwendige mens af en toe aandacht vroeg, kom ik bij een soort toeval in een klein, maar heel gezellig eetcafé in Oorschot terecht (de naam geef ik nog wel een keer door).
Daar werd ik getrakteerd op een optreden van een voor velen nog onbekende artiest.
En daar wil ik uiteindelijk naar toe, want voor haar maak ik dus graag de uitzondering.
Wanneer ik op een bonte carnavalsmaandagavond een liveoptreden meemaak met een artiest die liedjes zingt met titels als: “Hemelbedpolka” en “Als je in mijn keel kijkt, zie je mijn kuiten” dan kan mijn carnaval niet meer stuk.
www.jopievogelvang.nl

Carnaval (2)

Vervolg……………..
De ‘Edelachtbare Raad’ kon dus haast niet anders dan ook voor maatregelen te stemmen.
Om ‘alles wat rust en orde zoude kunnen storen, of baldadigheden veroorzaken, tegen te gaan en te weren, en in het algemeen belang de goede orde te handhaven’ besloot de raad dat het verboden was zich gemaskerd of verkleed te vertonen op straten, pleinen of andere publieke plaatsen in deze stad.
Wie deze regel zou overtreden zou gestraft worden met een boete van 25 gulden (bijna een maandinkomen van een arbeider) en kon bovendien nog drie dagen de gevangenis in.
Nog dezelfde dag werd verkondigde de stadsomroeper de maatregel vanaf de trappen van het stadhuis.
Bovendien werden affiches aangeplakt ‘opdat niemand hiervan onwetendheid zouden kunnen voorwenden’.
Het tijdstip van de maatregel was perfect gekozen.
Vastenavond viel in 1843 op 28 februari. Er waren dus nog vijf dagen om het de vastenavond minnende bevolking duidelijk te maken dat het het stadsbestuur ernst was.
Niemand zal een dergelijke zware straf voor een feestje geriskeerd hebben.
Vooral ook omdat ‘de Heer Commissaris van Politie wordt uitgenoodigd, op de stipte naarkoming dezer verordening te waken en te doen waken, en de overtreders conform de wet te vervolgen’. De gemaskerde vastenavondoptochten waren in Dordrecht na die tijd voorbij.
De feesten speelden zich voortaan binnenshuis af.
Pas 120 jaar later werd er weer in het openbaar gemaskerd carnaval gevierd in de stad.
In het notulenboek 1843 van de gemeenteraad zit de affiche geplakt, die de maatregelen tegen het gemaskerd op straat lopen afkondigt.

Ik duik onder, onder de rivieren!!!!

Carnaval (1)

In het overgrote katholieke zuiden van het land bekend als het feest der zotten.
Ergens in het gemeente archief van Dordrecht moet een document zijn van omstreeks 1380, waarin voor het eerst in Nederland gesproken wordt over vastenavond.
Dordrecht gaat in kringen van carnavalisten dan ook door voor de oudste carnavalsstad van Nederland.
Er bestaan dan ook een aantal oude, Dordtse carnavalstradities.
Die tradities verdwenen niet met de omwenteling van 1572, waarbij de stad protestant werd in plaats van katholiek.
Er werden wel veel katholieke gebruiken afgeschaft, vooral de gebruiken die niet zo heel erg populair waren.
Zo werd er na 1572 niet meer gevast. Maar vastenavond (een oude naam voor carnaval), het grote feest dat vooraf ging aan de vasten, was te leuk om niet meer gevierd te worden.
In Dordrecht bestond in 1594, dus ruim 20 jaar na de omwenteling, het Gilde van de Blauwe Schuit.
Het gilde had als doel vastenavond te vieren.
De leden beeldden het ware leven uit en dreven de spot met de (plaatselijke) overheid en de bevolking.
Ieder gildelid nam een misstand op de hak: berooide adel, hoge geestelijken die achter de vrouwen aanzaten, verwende zoontjes die de erfenis van hun ouders erdoor joegen en ‘geile’ vrouwen.
Dergelijke optochten en optochtjes bleven in Dordrecht eeuwenlang bestaan, vooral als voorbodes van de bal masqués, zoals de Vastenavondvieringen en het carnaval in Dordrecht doorgaans genoemd werden.
Pas half vorige eeuw kwam er een eind aan.
Het was burgemeester J.C. Jantzon van Erffrenten van Capelle die op 24 februari 1843 de weerzin van het gemeentebestuur tegen het carnaval verwoordde ‘omdat sommige onrustige Persoonen zich uitgelaten hebben dat de aanstaande vastenavond de gelegenheid zoude aanbieden om zich gemaskerd langs de straten en op publieke plaatsen te begeven en alzo onbekend enige baldadigheden te kunnen aanstoken of bedrijven’. Opvallend is dat de 19de-eeuwse burgemeester niet sprak van bal masqué, maar van vastenavond. De burgemeester had uitgebreid gecorrespondeerd met de gouverneur en met de minister van Binnenlandse Zaken en die gingen akkoord met de te nemen maatregelen tegen het gemaskerd op straat lopen.

Wordt vervolgd!

Kijken

Wie in de goede richting kijkt, ziet de hemel opklaren en de wolken verdwijnen

Egalité

Het seizoen is weer begonnen en het eerste echt grote toernooi zit er al weer op.

In de verzengende hitte van Australië, waar een hittegolf heerst waarbij de temperaturen al enkele dagen boven de 42° uitkomen, hebben de beste tennissers van de wereld het tegen elkaar opgenomen.

Het belooft weer heel wat voor het komende seizoen.

Niet alleen de grote (Grand-slam) toernooien zijn heel boeiend om naar te kijken, maar ook de vele andere, Johannesburg, Tokio, Qeens, Rotterdam, Dubai, waar de professionele tenniswereld in verschillende samenstellingen strijden om de eer (en niet te vergeten het zeer lucratieve) prijzengeld.

Ik heb nog nergens gelezen dat binnen deze tak van sport de recessie heeft toegeslagen, sterker nog, bij de grote toernooien is het prijzengeld nog maar weer eens verhoogd.

Of dat nu de oplossing is, weet ik niet en kan ik ook niet goed beoordelen. Wel weet ik dat dit niet langer zo door kan gaan.

Door die ontwikkeling ben ik bang dat de sport zichzelf de das omdoet.

Zeker in combinatie met de huidige financiële omstandigheden, waar toch ieder land, ieder werelddeel mee te maken heeft.

Het zou de vereniging van professionele tennisspelers sieren dat ze hierover eens bij elkaar komen en een statement over publiceren. 

Ondertussen kijk ik zelf al weer uit naar Roland Garos.

Want tennis is in mijn beleving toch een sport welke behoort te worden gespeeld op gravel.

Allemaal heel leuk die supersnelle banen, maar was is er mis met gemalen steen?

Wel verstandig (en daar kan de wereldvoetbalorganisatie dan weer iets van leren) is het gebruik van technische hulpmiddelen, want door de snelheden en het ontbreken van de afdrukken op de baan is een juiste waarneming met het blote oog niet meer te doen.

Maar de afdruk van de bal net op, of net buiten de lijn in het gravel heeft toch ook zijn charme.
En als de Kournikova’s en Sharapova’s nu ook weer terugkomen op de baan, is mijn seizoen weer goed?

Strik

 Het leven is een geschenk; pak het rustig uit