May 28, 2009
Ik vind ...
No Comments
Ik ben er zo langzamerhand wel klaar mee.
Ja, met Rob en Nico, toen was het nog leuk en zat ik iedere week voor de buis.
Nu heb je minimaal twee videorecorders (nee, dat klinkt wel heel erg ouderwets) harddiskrecorders nodig om het volledige aanbod op tv te kunnen blijven volgen. Gelukkig worden een aantal van de “klusprogramma’s” ook nog eens herhaald.
Mag ik ook nog even “In Holland staat een huis” in herinnering roepen.
Het programma waar je door je buren of trouwe vrienden je woonkamer of slaapkamer kon laten verzieken (een Shetland-pony in de kamer, grind op de vloer van je slaapkamer of een piepschuim iglo).
En dan nu: Bouwval gezocht, Het blok, Help, mijn man is klusser, Eigen huis en tuin, De verbouwing, De tuinruimers (of zoiets), Red mijn verbouwing.
En dan heb ik nog maar even niet over de makelaarsprogramma’s, waarbij mensen hun kansen ruiken in het buitenland (en heel vaak door een minimale voorbereiding gedesillusioneerd terugkeren), Ik vertrek of woorden van gelijke strekking, Tv-makelaar, en zo zijn er vast nog wel een paar waarvan de titels mij nu even niet te binnen schieten.
Goedkope tv!
Soms kijken naar de ellende van anderen.
Nee, dat was bij Rob en Nico wel even anders.
Vaak nog ouderwets handwerk (wie herinnerd zich niet de fietsende Nico, met zijn koffertje achterop, waaruit soms hele centrale verwarmingen tevoorschijn kwamen???).
Een voor de sloop rijpe boerderij die dankzij heeeeeeel veel sponsoring aan het einde van het seizoen als nieuw werd opgeleverd.
Aan de sponsoring is overigens weinig veranderd, want ik zie nu ook tuinen waar voor een slordige € 50.000 aan gesnoeid wordt.
Ja, lekker winkelen door de bouwmarkt met zo’n rolcontainer, die maar vol kan blijven stouwen.
Boompjes (waarvan dan even een rijtje wordt neergezet) van € 350 per stuk.
Je ziet nooit iemand iets afrekenen.
En als ik dan een keer door een tuincentrum wandel zie ik een Japanse esdoorn waar een prijskaartje van € 225 hangt.
Nou, echt niet!!
May 27, 2009
Eén-lijners
No Comments
Was het vroeger het levenspad, het is nu een autosnelweg
May 21, 2009
Ik vind ...
No Comments
Is de maffia een uitgestorven mythe? Nee hoor, een nog springlevende organisatie.
Natuurlijk is de “handel” wat verschoven.
Hielden de kopstukken zich in de jaren 50 en 60 zich bezig met afpersing en bedreiging, zijn ze nu op andere terreinen actief.
De organisaties komen voort uit traditionele Italiaanse families.
Een groot aantal heeft de overtocht naar het grote Amerika gewaagd (of was het een vlucht, omdat het in hun moerland een beetje te heet onder de voeten werd?).
Overigens niet onverdienstelijk, want ook daar beheersten grote, invloedrijke families een aantal belangrijke bedrijfstakken.
Denk maar eens even terug aan de periode rond om de drooglegging (het verbod om alcohol in het openbaar te schenken).
Daar tierde de illegaliteit welig onder de invloed van de maffia.
Zij runden de grotere drink-en feestgelegenheden, zaten in de prostitutie, runden de gokindustrie.
Daar lag ook hun kracht. Door het chanteren van belangrijke gezaghebbenden, die werden geconfronteerd met een prostitutiebezoek, kregen zij wel de vergunningen voor elkaar.
Hiermee was de strijd echter niet voorbij, want de families gunden elkaar het licht in de ogen niet.
Onderlinge schietpartijen en moorden speelden zich gewoon in het openbaar af.
Naarmate de jaren verstreken veranderde ook de markt.
Van de drank zijn de families nu overgegaan in onder andere de drugshandel.
Ook hier geldt de wet van de sterkste.
In Italië is de maffia met wisselend succes aangepakt.
De vaak wijdvertakte families en hun velen aanhangers (want er snoepten nogal wat mensen mee van de organisaties) werden ten koste van vele tegenslagen en tegenwerking van corrupte ambtenaren en politiemensen heel langzaam “afgepeld”.
Mannetje voor mannetje werden de kopstukken aangehouden.
Dagelijks is te lezen hoe er weer ergens een arrestatie plaatsvindt.
Vooraanstaande leden van families, die soms al jaren ondergedoken in kelders en verborgen ruimtes in hun grote huizen, als outlaws, leefden.
Heb je het daar dan allemaal voor gedaan?? Om als een opgejaagde hond je niet meer buiten te kunnen vertonen?
Is de mythe dan toch niet meer zo groot?
May 13, 2009
Teksten (gelezen/gejat)
No Comments
Waarneming en werkelijkheid zijn niet hetzelfde!
May 10, 2009
Ik vind ...
No Comments
Ik zal het niet onder stoelen of banken steken (en degene die me kennen weten het al jaren) ik ben fan van Ajax.
En geloof me, dan heb je een kl….seizoen achter de rug.
Al vanaf dag één kon je het zien.
Het was het allemaal net niet.
En ja, toegegeven, ik was ook positief over de aanstelling van Marco.
Dat ie vervolgens (meester) Cruijff het bos instuurt en, sterker nog, helemaal niets van hem aan wenst te nemen, deed mij verbazen, zelfs een beetje pijn.
Net als bij het Nederlands elftal kwamen er wekelijks weer opstellingen uit de hoge hoed, die een ieder (en dus ook mij) hoogst verbaasde.
Gedurende het seizoen werd het merkbaar.
Er loopt een enorme klasse rond, maar geen elftal.
En dat experimenteren met linkspoten op rechts, of andersom, werkte niet. Al vanaf dag één niet trouwens.
Daar werd geen lering uit getrokken. Ik licht er toch even twee uit, die mij opvielen.
En dan moest ik iedere keer weer slikken als die Sno ingebracht werd.
Wat iemand daar in gezien heeft weet ik niet, maar ik zal het wel verkeerd zien.
Waarschijnlijk heeft ie verborgen talenten. Maar dan wel zo diep weggestopt dat ze nooit meer boven komen drijven.
Suleimani zie ik zijn stinkende best doen. Die komt er wel. Een beetje zelfvertrouwen (en daar hoef je Marco ook niet voor in huis te hebben, want dat woord komt in zijn woordenboek niet voor) en die speelt de sterren van de hemel.
Nee, het is wel goed zo, dat ie weg is.
Toegegeven……….hij weet dan wel weer als een grote jongen afscheid te nemen.
Ik kan er geen traan om laten, want wat mij betreft was de (pannen) koek op!!
En nu? Co? Frank? Ronald?
In ieder geval iemand die een paar jaar blijft en er weer een VOETBALelftal van gaat maken.
May 8, 2009
Ik vind ...
No Comments
Afgelopen weekend heb ik mij in het verkeer gemengd, om het altijd gezellige Zevenaar te bezoeken.
Over de reden van het bezoek zal ik verder niet ingaan.
Eenmaal op de A15 wist ik het al.
Op het verkeerde moment, op de verkeerde plaats.
Stom van me, maar ik had er niet bij stilgestaan dat op deze prachtige dag, in de voorjaarsvakantie, een stroom voertuigen op gang komt die vergelijkbaar was met zwarte zaterdag in Frankrijk (nu chargeer ik misschien wat).
Rijen caravans die in veel gevallen ook nog heel overmoedig menen een vrachtwagen in te moeten halen, omdat ze 5 km/h harder kunnen.
Wanneer je dan zelf zo rond de 125 km/h rijdt, wordt het snelheidsverschil wel erg snel erg groot.
Natuurlijk begrijp ik dat die mensen ook snel naar hun vakantiebestemming willen, maar ook op de rechterbaan kom je er wel.
Het is tenslotte vakantie, dus waarom zo’n haast?
Naarmate de reis vorderde en ik in de buurt van de Utrechtse Heuvelrug kwam nam de verkeersintensiteit behoorlijk toe.
Gingen ze soms allemaal naar Zevenaar?
Nou dat viel gelukkig mee.
Wel waren er ook weer een aantal die de middelste baan voor die dag hadden afgehuurd.
Ja, en dan met name van die echtparen van middelbare leeftijd die deze dag (en ik snap het niet, want volgens mij is het juist de categorie die het werkzame leven al achter zich hebben gelaten) aangrepen om ergens ver van huis een stuk te gaan fietsen.
Je kent ze wel, middenklasserauto, fietsendrager met twee zwabberende fietsen erop, broodjes mee voor onderweg want het is wel ruim een uur rijden.
Moeders met de kaart op schoot, vader twijfelend of moeder deze kaart wel goed kan lezen (ik wil er niet bij horen!!).
Voor mij is deze rit naar Zevenaar weer een bevestiging van iets wat ik eigenlijk al lang wist.
Ik ben allergisch voor (jong) bejaarden met fietsendragers op hun auto, onderweg naar De Hoge Veluwe.
“Hé opa, je mag hier honderd, hoor!!!”
May 7, 2009
Eén-lijners
No Comments
Als het regent in mei, is april voorbij