Dubbel
October 27, 2009 Kuoot No CommentsWie van zijn herinneringen kan genieten, leeft tweemaal!!
Klingelingeling
October 26, 2009 Ik vind ... No Comments
Het moet toch niet gekker worden!!! We schrijven 26 oktober.
Ik sta even na vijven bij de bushalte zie ik tegenover me een woonkamer waarde kerstversiering al prominent de kamer verlicht!!
Van die kleurige, knipperende lampjes, die een afwisselend knipperprogramma afwerken.
Naast dat ik dat persoonlijk afschuwelijk vind, is het misschien ook wel een beetje té vroeg.
HET IS OKTOBER!!!!!
Béééh
October 23, 2009 Ik vind ... No Comments
Ik ben er trots op om een Dordtenaar te zijn. De stad waar ik, behalve een kort uitstapje naar Ridderkerk, mijn hele leven woon.
Ik ben hier geboren en hoop hier ook weer dood te gaan, dat ik tegenstelling tot Ridderkerk, waar toch echt nog niet door gevonden wil worden.
Sterker nog± daar komt nog geen goeie hond vandaan.
Maar terug naar Dordrecht.
De inwoners van deze prachtige historische stad worden Schapenkoppen genoemd.
De herkomst hiervan gaat heel ver terug in de tijd en ik zal hier verder nu niet over uitweiden.
De afgelopen maanden wordt ik te pas en te onpas lastig gevallen door de reclames op TV, want het lukt me gewoon niet deze structureel te ontwijken.
Iedere keer kom ik tijdens het zappen toch weer op een zender uit waar de meest stompzinnige reclames worden uitgezonden.
Ik krijg de laatste tijd hierbij ook nog eens sterk het gevoel dat de kijker voor debiel wordt versleten.
Vrijwel dagelijks zie ik reclames van voornamelijk telefoonaanbieders, waarbij gebruik gemaakt wordt van schapen.
Ik snap de reclame dus ook helemaal niet, maar het viel me wel op dat de concurrent nu plotseling ook meent zijn product met een ander soort dieren aan te moeten prijzen.
Wat denken die bedenkers van die reclamebureaus nu eigenlijk?
Dat wij kijkers een stelletje idioten zijn, die bij het zien van die beelden schuddebuikend van de bank glijden?
Snel wegzappen helpt trouwens niet want op de concurrent krijg je een gek te zien die ontbijtcoach speelt. Eigenlijk wel knap dat je met zo´n zieke geest dit reclameproduct nog aan een fabrikant weet te verkopen!!
Laten we alsjeblieft weer een beetje normaal gaan doen bij die reclames.
Het is al zo´n ramp er naar te moeten kijken!!!
Alle kennis is herinnering!Wetenschap
October 3, 2009 Ik vind ... No Comments
Nee, er ligt geen wetenschappelijke studie aan te grondslag. Volgens mij heeft er überhaupt nog nooit een beetje universiteit onderzoek naar gedaan.
Nee, gewoon opletten in het dagelijkse verkeer.
Rondkijken. Op zoek naar de mens achter het stuur (ook zelf nog wel een beetje op het verkeer letten natuurlijk).
Als je daar wat tijd in investeert kom je toch tot opvallende typeringen.
Zo valt het mij bijvoorbeeld op dat in je sommige automodellen eenzelfde soort mensen ziet rijden.
Op zich is het geen nieuw verschijnsel.
Wie herinnert zich niet de aloude Ford Transit, incl. gordijntjes en een met een stukje vloerbedekking bekleed dashboard?
Om nog maar niet te spreken over de grote imperiaal, die vaak veel te hoog werd beladen, waarbij het leek alsof de auto topzwaar werd en soms gevaarlijk overhelde. Wie waren daarvan de bestuurders? ……..Juist!
Neem nu tegenwoordig bijvoorbeeld de nieuwe MiniCooper.
Deze auto schijnt de doelgroep kunstgrashokeytrutten (leuk woord voor galgje, trouwens) erg te kunnen bekoren.
Meiden tussen de 25 en 40, type kakkers, waarbij de hockeystick ongetwijfeld achterin de kofferbak ligt.
Auto’s met een volgepakte fietsdrager achterop (ik heb daar nog niet zo lang geleden al eens iets over geschreven, brrrrrr)…….. Echtparen van middelbare leeftijd!
De fietsen staan geprepareerd in de aanslag om de nodige kilometers door natuurgebied te gaan maken, inclusief de dubbele fietstassen.
De BMW’s en dan met name de modellen uit de eind jaren ’90 zijn voorbehouden aan jongeren, veelal van Marokkaanse afkomst.
Hierbij rijkelijk versierd met de meest onooglijke spoilers en bling-bling-elementen. In het meest gunstige geval (voor de bestuurder) zit er nog een leuke blonde oer-Hollandse meid naast (al dan niet slachtoffer van deze pooierboys).
En dan nog de coupe’s van Toyota.
Uitermate geschikt voor medelanders uit de overzeese gebiedsdelen.
Hierbij is het opvallend dat in plaats van de auto in zijn geheel te verlagen, gekozen is om alleen de voorstoelen te verlagen, zodat er slechts een heel klein gedeelte van de bestuurder zichtbaar is en deze volgens mij alleen door de spaken van zijn stuur zicht heeft op het wegdek.
Ook voor het nieuwe model Fiat Panda is een aparte doelgroep.
Alleenstaande vrouwen, al dan niet lesbisch, waarbij er de meest belachelijk beestje (sleutelhangers) in de auto zijn opgehangen.
Twintig jaar oude Volvo’s met kunstenaarachtige types achter het stuur.
Zo zijn er nog wel wat opmerkelijke typeringen. Let er maar eens op!!!
Wat voor auto rij je trouwens zelf??
Gluten
October 2, 2009 Ik vind ... No Comments
Ik krijg steeds meer het gevoel dat we dingen aangepraat krijgen.
Hadden we twintig jaar geleden wel eens gehoord van ADHD of een glutenallergie?
Natuurlijk realiseer ik me terdege dat de wetenschap ook niet stilstaat en er dagelijks ontdekkingen worden gedaan.
Maar van gluten had ik twintig, dertig jaar geleden nog nooit gehoord.
Het zal allemaal best ingrijpend zijn voor degene die er last van hebben, maar bestonden gluten dan dertig jaar geleden niet?
Of kreeg er toen niemand last van?
Als je een beetje druk was, kwam het door kleurstoffen. Kon gebeuren.
Ik ben groot gebracht met gortepap en havermout.
Mijn opa kon heerlijk genieten van speklapjes.
Laatst hoorde ik iemand zeggen: je haalt je speklapjes voor de bbq toch niet bij de supermarkt. Daar zit veel te veel vet aan. Nee, bij onze slager zijn ze heerlijk mager.
En dat terwijl de essentie van een speklapje al in het woord zit opgesloten.
Triest.
Mijn kinderen aten van de straat (en echt niet omdat we het toentertijd zo slecht hadden, hoor).
Als ze een snoepje lieten vallen veegden ze het af aan hun jas en aten het gewoon weer op.
Mijn zoon had, toen hij 3 of 4 was, een voorliefde voor alles wat van metaal was.
En omdat we naast een klein garagebedrijfje woonden, zaten zijn zakken dus vol met boutjes, moertjes, gebruikte splitpennen en altijd lekker onder het smeer.
Het oprapen van dat spul wisselde hij af met duimen.
Je moet eens zien wat een knul het nu is.
Het even oude buurjongetje van toen mocht van zijn moeder het doosje krentjes, wat hij had laten vallen, niet meer opeten en kreeg een nieuw.
“Die krentjes zijn vies, die hebben op de straat gelegen!”
Mijn kinderen punnikten kauwgom van het trottoir en staken het in hun mond.
Het buurjongetje was altijd ziek, zwak of misselijk terwijl die van ons nooit iets mankeerden.
Maar ja, die hadden dan ook voldoende weerstand opgebouwd.
En nu??
Volgens mij krijgt tegenwoordig 90% van de kinderen medicatie tegen ADHD.
Ook zijn ze tegenwoordig overal allergisch voor.
Bestond het toen niet, of wisten we het niet?
Volgens mij hadden ze toen gewoon meer natuurlijke weerstand en deden we er zelf niet zo krampachtig over.